Ze hebben het gehaald! (3 september 2014)

Na 28 uur, 16 minuten en 19 seconden was de eer aan Hans V Veen de Engelse kust aan te tikken. Het oververmoeide team mag trots en tevreden zijn. Wij zijn het in elk geval wel!

stand-van-zaken-3-sep-4-uurMet dank aan Wendy Broer - van Der Hak voor onderstaande teksten

START: 2 september 00.01 uur.

Alle 6 de zwemmers (Ralph vd Lely, Robert Van de Velde, Jeroen Rodenburg, Hans V Veen, Dick van der Holst en Richard Broer) van het Channel Team Wassenaar hebben om 06.46 uur (NL tijd) 1 × gezwommen. De Sea Satin (zie het blauwe pijltje) is de loodsboot die het team begeleidt. Je kunt hier dus zien waar ze zich na 6 uur zwemmen bevinden.

Na 12 uur en 17 minuten zwemmen kon Ralph vd Lely namens het Channel Yeam Wassenaar de Franse kust aantikken en de terugweg inzetten. Gezien de omstandigheden op Het Kanaal (wind en golven) is dit een sublieme prestatie, die het team ongetwijfeld kracht geeft voor de terugweg!! En, dat mag best nogmaals gezegd: voor het goede doel: het Willem Alexander Kinderfonds! Felicitaties voor het resultaat tot zover voor het team, inclusief Katja Bollen!

Read more...

Video dubbele oversteek 2014

foto-benifit

Grootste kwallenplaag ooit verpest zwempret (15 juni 2014)

WASSENAAR - De kwallenplaag die al enkele weken de kust van Nederland teistert, is groter dan ooit. Seizoenswerkers op het Wassenaarse Slag in Wassenaar stellen in de afgelopen twintig jaar nooit zoiets te hebben meegemaakt. Zelfs nu de wind allang niet meer uit het oosten komt, ligt het strand bezaait met de glibberige stekende dieren.

Ook in de zee is nauwelijks meer te zwemmen, een extra hindernis dus voor het Channel Team Wassenaar dat bijna dagelijks de zee induikt om te trainen voor hun retourtocht door Het Kanaal in september.
„Ik had een paar dagen geleden honderd kwallensteken. Het is eigenlijk niet meer te doen, maar we moeten trainen en in koud water, dus we gaan gewoon door”, zegt Robert van de Velde, een van de leden van Het Kanaalzwemteam uit het villadorp stellig.

Vervelend
„We trainen al jaren en dit hebben we nog nooit gezien. Dat je zo onder de prikken zit, is vervelend; maar het zwemmen door zo’n flinke zwerm van die beesten vind ik ook gewoon goor. Dan weer zitten er een paar op je hoofd dan weer ineens enkele op je rug, gewoon echt vervelend. Maar we laten ons niet uit het veld slaan. We kunnen niet trainen met een pak, maar alleen met zwembroek en badmuts; het moet zo zijn als straks in september.”

De reddingsbrigadepost aan het begin van het strand heeft het ook druk met adviezen aan de vele strandbezoekers die in de afgelopen dagen massaal hun tijd op het zand doorbrachten. Op een bord bij de ingang worden mensen gewaarschuwd voor de aanwezigheid van kwallen. „Vroeger liet je mensen de beet met water en azijn behandelen, maar nu adviseren we gewoon even goed te kijken en weer het water in te gaan. Het gaat om de haartjes die dan van het lichaam af moeten worden gespoeld. Het is echt vervelend, maar behalve voor mensen met een allergie natuurlijk niet heel schadelijk”, zegt medewerkster Eveline, die de reddingpost bemant.

Invloed stromingen
Eveline vervolgt: „We hebben het hier eigenlijk nog nooit zo erg gezien. Het zijn soms echt honderden op een plek. Veel kleintjes ook. Het heeft alles te maken met de zachte winter en het feit dat het in februari eigenlijk al prachtig weer was. Meestal als er een plaag is, komt dat pas in augustus voor. Overigens hebben we nu ook gemerkt dat het helemaal niets meer te maken heeft met wind uit het oosten. We merken dat de stromingen ook veel invloed hebben.”

Voor veel kinderen is het vervelend dat ze moeilijk kunnen zwemmen, maar anderen amuseren zich juist weer met het uitvoerig bestuderen van de kwallen. „We zijn hier al een paar dagen achter elkaar en ze blijven het interessant vinden. Ze vinden soms hele kuilen vol met de dieren”, vertellen de moeders van de vriendjes Willem, Huib en Lucas.

Bron: www.telegraaf.nl

'Vooral ’s nachts zwemmen is eng op open zee' (RTL Nieuws. 6 Juni 2104)

Robert van de Velde (46) stak met vijf zwemvrienden het kanaal tussen Engeland en Frankrijk over. En in september staat een nieuwe zwemtocht op het programma. "Die zee is zo wild. Net een wasmachine."

ct-1

Met een boot voeren Robert en zijn teamgenoten verder en verder van de Engelse kust af, richting open zee. Om daar te beginnen met hun zwemtocht. Hij ziet de hoge golven nog voor zich. "De zee doet daar heel gek. Anders dan we gewend zijn. Ik dacht nog: oh jeetje, moeten we echt hier het water in?"
"Ik weet nog dat ik de kust van Frankrijk zag en zo opgelucht was. Maar 30 procent van de teams haalt de finish"
Ja, dat moesten ze. Ze deden nu eenmaal mee met de internationale zwemwedstrijd waarbij estafetteteams van zes zwemmers het kanaal tussen Dover (Engeland) en Calais (Frankrijk) overzwemmen. 33 kilometer in totaal. "Ik weet nog dat ik de kust van Frankrijk zag en zo opgelucht was. Maar 30 procent van de teams haalt de finish."

ct-2

Dit jaar, drie jaar na die eerste zwemtocht, wordt nog zwaarder: de heren zwemmen heen, maar ook weer terug. Allemaal voor het goede doel. "Het nichtje van een zwemmaat overleed enkele jaren geleden aan de gevolgen van acute leukemie. Wij hebben toen 40.000 euro binnengehaald." Nu gaat het team voor 66.000 euro: voor iedere meter één. "Het geld willen we doneren aan onderzoek naar die vreselijke ziekte. En daar is veel geld voor nodig."

Het wordt een uitdaging, zegt Robert. "Vooral 's nachts zwemmen is eng op open zee. Je hebt alleen een lampje op je badmuts en op je zwembroek. Je ziet geen hand voor ogen, het is aardedonker, of je nu onder of boven water bent. En er zijn kwallen. Zo groot als prullenbakken."

En wat te denken van de temperatuur? Volgens het wedstrijdreglement mogen de zwemmers enkel een zwembroek aan. "Als je een uur hebt gezwommen, word je verkleumd uit het water gehaald om met de boot verder te varen terwijl een van de anderen zwemt. Ik had twee uur nodig om bij te komen."
"Vier jongens werden zo zeeziek dat ze de hele nacht over de reling hebben gehangen"
Vanaf de boot, met een schipper, teamgenoten en een coach, wordt de zwemmer nauwlettend in de gaten gehouden. Gaat het goed, wordt het niet te gevaarlijk? "Dat maakt het ook spannend", zegt Robert. "Je voelt gewoon dat je op open zee bent, met een andere golfslag, niets anders dan water om je heen."

ct-3

Toen de heren in 2011 de kust in zicht hadden, was Robert vooral opgelucht. "Ik wist van tevoren echt niet of we het gingen halen. We hadden een week van tevoren nog getraind in het Markermeer, midden in de nacht. Vier jongens werden zo zeeziek dat ze de hele nacht over de reling hebben gehangen. Zo zielig. Het laatste wat je dan wilt, is het koude water in duiken."

Maar, tegen zeeziekte bestaan pilletjes en de heren laten zich niet uit het veld slaan. "Dat geld willen we binnenslepen en die zwemtocht willen we afmaken. We gaan gewoon."

Door Lisanne van Sadelhoff
Foto's: Marieke Timp fotografie © Marieke Timp fotografie
RTL Nieuws