Afgelopen donderdag heeft het Channelteam Wassenaar het kanaal van Engeland naar Frankrijk in estafette overgezwommen in een tijd van 12 uur en 4 minuten. Dit zwemteam, bestaande uit zes zwemmers en twee reservezwemmers, heeft anderhalf jaar getraind aan onze Wassenaarse slag en kijkt met trots terug op een zware en geslaagde tocht.

In 2009 belde Hans van Veen, initiatiefnemer van de missie, een paar zwemvrienden met het idee om het kanaal van Engeland naar Frankrijk over te zwemmen. Al vrij snel werd ons team geformeerd uit overwegend Wassenaarse zwemmers. Zo eenvoudig als het idee leek zo ingewikkeld bleek het in de praktijk. Eerst inschrijven bij de Channel Swim Association in Engeland met een wachtlijst van minimaal een jaar, een uitvoerige medische test ondergaan, koude,- en nachttrainingen doen in het IJsselmeer, duurtesten in koud water doorstaan, lange afstandswedstrijden in open water uitvoeren en natuurlijk voldoende trainen.

Dacht je dat je het daarmee wel gehad had, blijkt ook het weer nog mee te moeten zitten. Er wordt namelijk uit veiligheidsoverwegingen niet gestart bij windkracht hoger dan vier. Nou, dan hadden we dit jaar geen geluk want het was vrijwel continue windkracht zeven tot acht in het kanaal. In onze “gereserveerde” week van 5 tot 12 September waren vanwege het slechte weer alle tochten afgelast en zag het er naar uit dat we nog een jaar moesten wachten.

Volgens alle weersites zag het er naar uit dat het de week daarna een dag of twee redelijk windstil zou worden en al duimend zaten we te wachten op een verlossend belletje vanuit Engeland. En ja hoor, we werden afgelopen dinsdag gebeld met de mededeling dat we op woensdagnacht om 24.00 uur konden starten vanuit Dover. Er was onverwachts een plek beschikbaar gekomen. Dus gauw de tassen gepakt, werk afgebeld en op naar Engeland.

Om 01.00 uur Nederlandse tijd zijn we gestart vanaf het kiezelstrand bij Dover. De wind was wat gaan liggen maar de golven allerminst. Zeker de eerste paar uur, in het pikkedonker hoge golven trotseren valt niet mee. Zwemmend niet, maar ook op de boot niet. De halve boot werd zeeziek. Na een uur of vijf zwemmen werd het langzaam licht en werd de zee een stuk kalmer. Ook het vele scheepvaart verkeer werd in het licht zichtbaar. Je voelt je al nietig in die grote zee maar met een paar olietankers voor en achter je al helemaal. Om nog maar niet te spreken over de enorme golfslag die die schepen produceren. Met Frankrijk aan de horizon en koud kraakhelder water met af en toe een kwal was het gewoonweg heerlijk zwemmen. Om het uur aflossen tot je de kust bereikt. De enorme stroming zorgt ervoor dat je niet in een rechte lijn kan zwemmen. Hemelsbreed is de afstand ongeveer 33 kilometer maar met alle rondingen in het zwemparcours is de afgelegde weg in ons geval naar schatting wel 45 kilometer geweest.

Na 12 uur en 4 minuten bereikten we de kust van Frankrijk en zat de tocht er op. Zeer gelukkig waren we met de geslaagde tocht en zeker ook dat we het dit jaar nog konden doen zoals gepland. We hebben namelijk aan deze sportieve prestatie ook een goed doel gekoppeld, het Willem Alexander Kinder Fonds (WAKF). Dit fonds doet onderzoek naar de behandeling van kinderen en jongeren met kanker in het LUMC in Leiden.

Inmiddels hebben we een bedrag van ruim € 25.000,- opgehaald en willen dit overhandigen aan het WAKF tijdens een Benefiet avond bij Strandpaviljoen Sport op zaterdag 24 September a.s.. Vele sponsoren, donateurs en vrijwel alle winkeliers in Wassenaar hebben meegeholpen om dit mooie bedrag bij elkaar te vergaren. Het team is hen daar zeer dankbaar voor. Voor meer informatie over onze tocht of wilt u de benefiet avond ook bijwonen ga dan naar onze site www.channelteamwassenaar.nl

Eerst een rondje van 500 meter en daarna twee maal de kanobaan van 1 km lang heen en weer. Al met al dus 5 km voordat we de finish bereikten. 

Grappig omte zien dat er aan de start slechts een man/vrouw of 35 staan. Blijkbaar is deze afstand in open water toch relatief “ver” te noemen. Uit navraag bij een van de oud gediende is dit een gemiddelde opkomst. Open water zwemmen, en dan zeker op deze afstand, is toch voor die paar “uitzonderlijke” types (zoals wij dus!).

Het verschil tussen de “echte” wedstrijd open water zwemmers en “ons” als Channel Team leden was bij het aanmelden al direct merkbaar door de kleur badmutsen. De cracks hebben zilve

rkleurige badmutsen met voorbedrukte nummers. Wij kregen een wit dun latex-achtig badmutsje met stift beschreven nummer. Ook was er wel duidelijk een leeftijdsverschil zi

chtbaar van een jaar of twintig, om maar niet te spreken over het verschil in schouderbreedte! Maar goed, wie weet hoe die gasten er uit zien over 20 jaar, ben benieuwd.

We starten vanuit een zogenaamde waterstart, dat wil zeggen liggend in het water achter een denkbeeldige lijn tussen twee boeien. Startschot, hoofd in het water en lekker zwemmen. Op je slag letten, mooi zwemmen, proberen in een rechte lijn te blijven en dat tot het eind. Ja, onderweg een praatje is er niet bij. Voor de gezelligheid hoef je het niet te doen.

Maar goed, uiteindelijk allemaal gehaald, dat zit er weer op. Niet in de prijzen gevallen maar daar doen we het ook niet voor. Onze eerste echte wedstrijd tussen de echte mannen en vrouwen. We worden met de week sterker om straks in September klaar te zijn voor de oversteek over het kanaal.